De Wereld | BNR

Jaap de Hoop Scheffer, voormalig secretaris-generaal van de NAVO en oud-minister van Buitenlandse Zaken, bespreekt de zorgwekkende Amerikaanse interesse in Groenland. Hij stelt dat een militaire actie daar een grote crisis voor de NAVO kan betekenen. Europa moet actiever diplomatiek optrekken en een gezamenlijke strategie voor het Arctische gebied ontwikkelen. Ook uit hij zijn verbazing over de Amerikaanse aanval op Venezuela en waarschuwt hij voor de geopolitieke gevolgen daarvan voor andere landen zoals China en Rusland.

Tijdens een VN-sessie bekritiseert de Russische ambassadeur Amerika's inbreuk op soevereiniteit, maar doet dat met ironie gezien de Oekraïne-situatie. Poetin, die Venezuela als bondgenoot beschouwt, verliest invloed na de mislukte invasie van Oekraïne. Het gesprek onthult ook hoe Maduro's verzoek om wapens door Rusland is genegeerd en hoe het Kremlin dit bondgenootschap nu bagatelliseert. De geopolitieke macht van Rusland neemt af terwijl Venezuela's oliebelangen in de richting van Amerika verschuiven.

In deze aflevering zijn Bernard Hammelburg, buitenlandcommentator en expert op het gebied van internationale politiek, en Geert-Jan Hahn, Europa-verslaggever, aan het woord. Zij bespreken de scherpe waarschuwing van Trump aan de Venezolaanse vicepresident Delcy Rodríguez en de mogelijke geopolitieke gevolgen. Hammelburg signaleert dat een interim-periode van Rodríguez voor Trump acceptabel kan zijn. Hahn legt uit waarom Europese leiders de Amerikaanse acties tegen Venezuela voorzichtig benaderen. Spannende inzichten over diplomatie en internationale recht!

Jan Postma, Amerika-correspondent, biedt inzicht in de binnenlandse en militaire motieven achter de Amerikaanse aanval op Venezuela. Frans Osinga, hoogleraar oorlogsstudies, bespreekt de militaire strategie en CIA-betrokkenheid bij de operatie. De reacties van Venezolanen variëren van vreugde tot bezorgdheid over de toekomst. Er wordt ook ingegaan op de juridische implicaties van de aanval en de rol van Nederland in de regio. De spannende ontwikkelingen en de gevolgen voor de Caribbean worden daarnaast belicht.

Hubert Smeets, Rusland-expert en columnist bij NRC, duikt diep in de recente spanningen tussen Rusland en Oekraïne. Hij betwijfelt de betrouwbaarheid van Lavrovs claims over een aanval op Poetin en onthult dat Rusland beangstigd is door het twintigpuntenplan van Zelensky en Trump. Smeets legt uit waarom hij een Europese stabilisatiemacht als onacceptabel voor Rusland beschouwt en bespreekt de veelzijdige impact van sancties op de Russische economie. Hij vergelijkt ook de steun voor Poetin in stedelijke gebieden met groeiende onvrede op het platteland.

In deze aflevering wordt een sarcastische buiging gemaakt voor Donald Trump en zijn invloed op de nieuwsindustrie. Er wordt voorspeld dat hij keer op keer verkiezingsuitslagen als vervalst zal bestempelen. Trumps polariserende kerstboodschap wordt uitvoerig besproken, evenals zijn opmerkelijke claims over beëindigde oorlogen. De transformatie van de NAVO naar transactionele relaties wordt bekritiseerd. Er is ook humor rondom zijn wens om Groenland te kopen, wat de toekomst verder uniek belooft.

Ron Keller, oud-ambassadeur met expertise in internationale politiek, bespreekt de voorspelbare terugkeer van Donald Trump en de gevolgen voor Europa en de wereld. Hij legt uit hoe het gebrek aan samenhangend Europees beleid heeft geleid tot een reactieve houding tegenover de VS. Keller analyseert de afname van Amerikaanse steun voor Oekraïne onder Trump en zijn visie op wereldmachtsevenwicht. Ook gaat hij in op Trumps rol in het bereiken van een wapenstilstand in Gaza en waarschuwt voor de uitdagingen die nog voorliggen.

In deze aflevering worden de schokkende woorden van een necrologie over de Sovjet-Unie herzien. Er wordt gesproken over de afbrokkelende alliantie tussen Europa en de VS, en de toenemende bezorgdheid over militaire dreigingen. De impact van de Lusitania op de Amerikaanse betrokkenheid in de Eerste Wereldoorlog wordt belicht, evenals lessen uit de Tweede Wereldoorlog. Bernard benadrukt de strategische bedreigingen vanuit Rusland en China, en roept op tot een hernieuwde erkenning van Europa's waarde voor de Amerikaanse veiligheid.

De bevroren Russische tegoeden zijn hard nodig voor Oekraïne, want op dit moment is de steun die wij leveren niet genoeg, dat zegt demissionair minister van Defensie Ruben Brekelmans tegen Bernard Hammelburg in BNR De Wereld. Volgens Brekelmans zijn de risico's van het inzetten van die tegoeden voldoende afgedekt om een besluit te kunnen nemen op de Europese top in Brussel. Luister ook | Ollongren over Trump-strategie van Rutte: ‘Niet een strategie die op de lange termijn werkt’ België ligt op dit moment nog dwars, maar er zijn meer Europese landen die hun twijfel laten doorschemeren, waaronder Italië. 'Nederland en de noordelijke landen doen veel, maar andere landen weer minder. We hebben die tegoeden nodig om het gat te dichten.' Ook zegt Brekelmans dat het voor Oekraïne een groot voordeel heeft. 'Als we dit doen dan weet Oekraïne dat het niet alleen in de komende maanden, maar ook in de komende jaren kan rekenen op onze steun.' De vredesbesprekingen verlopen ondertussen moeizaam. Poetin weigert concessies te doen, tegelijkertijd wordt door Amerika wel verwacht dat Oekraïne concessies doet. Toch ziet Brekelmans dat Amerika nog wel onze bondgenoot is, ondanks de kritiek op Europa wat betreft onze inzet voor Oekraïne, onze democratie en hoe we omgaan met migratie. Wat Brekelmans betreft heeft Amerika een punt als het om het militaire en migratie gaat. Lees ook | Oekraïne ziet bevroren Russische tegoeden langzaam uit het zicht verdwijnen 'Bevroren tegoeden inzetten kan niet' Het inzetten van de bevroren tegoeden is juridisch een heet hangijzer. Volgens sanctierechtadvocaat Heleen over de Linden kan het juridisch gezien niet. Ze wijst erop dat er nog geen uitspraak van een rechter is geweest over herstelbetalingen van Rusland aan Oekraïne, ook al is het nog zo misdadig wat Rusland doet en verdient Oekraïne volgens Over de Linden alle steun. Europa-verslaggever Geert Jan Hahn is aanwezig op de Europese top en peilt de stemming. Volgens hem moet er vandaag of morgen een besluit worden genomen en is dit het enige plan wat zou kunnen rekenen op een meerderheid. Al zijn er ook nog andere opties.See omnystudio.com/listener for privacy information.

In 1953 was West-Duitsland technisch gezien failliet. De schuld aan zo’n 20 landen was zo ver opgelopen dat terugbetaling onmogelijk was. De schuldeisende landen besloten toen de helft kwijt te schelden en de andere helft te herfinancieren. Een van de belangrijkste steunpilaren was Griekenland. Zonder Griekse steun had de Bondsrepubliek het misschien niet gered. Het was een bijzondere gebeurtenis. Niet alleen was Griekenland zelf straatarm, het was, met 800.000 omgekomen soldaten en burgers, ook een van de zwaarst getroffen landen tijdens de Duitse bezetting, toen nog maar acht jaar achter de rug. In Duitsland liepen oud-SS’ers nog gewoon rond. Maar in de ogen van premier Papagos zou de financiële ondergang van Duitsland desastreus zijn voor heel Europa en dus kwam hij Bondskanselier Adenauer te hulp.  Als het straatarme Griekenland in 1953  bereid was voormalig aartsvijand Duitsland op de been te houden, waarom doen wij dan alsof het overeind houden van Oekraïne alleen maar mogelijk is door de 210 miljard dollar aan Russische cashreserve in te pikken die geparkeerd staat in het buitenland, 185 miljard in België, 18 miljard in Frankrijk en wat kleinere bedragen in Luxemburg, het VK en de VS. Want zo wordt het momenteel geframed: Bart de Wever moet ophouden met dwarsliggen en die 185 miljard  die in België op een rekening bij Euroclear staan, in een internationale hulp-pot voor Oekraïne storten.  De Wever heeft uitstekende argumenten  om zich daartegen te verzetten: het is nog steeds Russisch geld, België is niet in oorlog met Rusland en in een ingewikkeld verhaal over terugbetaling ziet hij helemaal niets. Bovendien is 67 procent van de Belgen het roerend met hem eens.  Maar los van de vraag wie deze zoveelste aanvaring binnen de EU wint: laten we Oekraïne vallen als die paar honderd miljard niet beschikbaar komt? Wordt de oorlog transactioneel à la Trump: we gaan door, maar het geld moet ergens anders vandaan komen? Voor nu zou het voldoende zijn om de Oekraïense staatsschuld te dekken, maar wat doen we als het geld op is?  En Rusland, dat toch al niet bereid is tot een bestand zolang de Donbas niet door Oekraïne is ingeleverd, is dan nóg minder gemotiveerd om concessies te doen. Omgekeerd: als we niet verder willen of kunnen zonder het geconfisqueerde Russische geld, kunnen we dan niet beter meteen de handdoek in de ring gooien? Of zullen we, zoals het vrienden betaamt, tegen Zelensky zeggen: we hebben beloofd dat je op ons kunt rekenen, dus dan kan je op ons rekenen. We toveren het geld dan wel ergens anders vandaan – Eurobonds, of zo. Oekraïne opgeven is geen optie, zoals het voor Griekenland in 1953 geen optie was om Duitsland, het nog maar net verslagen monster, te laten vallen. Visie kost geld, solidariteit ook.See omnystudio.com/listener for privacy information.