‘Hoge inflatie doet groep werkende armen groeien en stuwt populisme’

6 snips

Jan 21, 2026

Edin Mujagić, macro-econoom en expert op het gebied van inflatie en de arbeidsmarkt, gaat in op de groeiende groep werkende armen in Nederland. Hij legt uit hoe het wegvallen van coronasteunmaatregelen de gevolgen van inflatie heeft verborgen. Bovendien bespreekt hij de uitdagingen van frictiewerkloosheid die mensen belemmert meer te werken, ondanks hun wens. Edin brengt ook de ongelijkheid in loonstijgingen in verband met stijgende productiviteit en legt de link naar populisme als reactie op deze problemen.

Ask episode

AI Snips

Chapters

Transcript

Episode notes

INSIGHT

Steun Verborgen Inflatie-effecten

De weggevallen corona- en energietoeslagen hebben de impact van hoge inflatie verborgen gehouden.
Nu het camouflage-net wegvalt, wordt zichtbaar hoeveel werkenden door inflatie hard geraakt worden.

INSIGHT

De Knelpunten Op De Arbeidsmarkt

Veel werkende armen werken deeltijd, onregelmatig of als laagbetaalde zzp'er en willen vaak meer werken.
Frictiewerkloosheid zorgt ervoor dat zij vacatures niet kunnen vervullen door gebrek aan opleiding of ervaring.

ADVICE

Maak Het Verschil Tussen Uitgaven En Inkomens

Als mensen structureel te veel uitgeven liggen de problemen bij hun uitgavenpatroon en niet bij armoede alleen.
Scheid persoonlijke financiële keuzes van structurele inkomensproblematiek bij beleidsvorming.

Get the Snipd Podcast app to discover more snips from this episode

Get the app

Dat het aantal mensen met een baan toch in armoede leeft, is het gevolg van weggevallen steunmaatregelen. De energietoeslag die tijdens de coronapandemie in het leven werd geroepen heeft de gevolgen van de hoge inflatie als het ware ‘gecamoufleerd’, zegt macro-econoom Edin Mujagic. Uit CBS-cijfers blijkt dat in 2024 zo'n 2 procent van alle werkenden in armoede leeft, dat zijn 175.000 mensen – fors meer dan in de jaren ervoor toen er zelfs sprake van een daling.

Is het alleen het wegvallen van de steunmaatregelen?

Het gaat om een aanzienlijke groep mensen. Sommigen van hen hebben niet het hele jaar gewerkt of maken weinig uren tegen lage tarieven. Dat geldt zowel voor zzp’ers als voor werknemers in loondienst. Tegelijkertijd willen veel van hen juist méér werken. Dat lukt alleen niet altijd.

Een belangrijke oorzaak is de zogenoemde frictiewerkloosheid: niet elke werkloze kan elke openstaande vacature vervullen. Opleiding en ervaring sluiten vaak niet aan. Daardoor blijven mensen vastzitten in de groep van de werkende armen. De hoge inflatie raakt deze mensen ontzettend hard.

Maar het is toch te gek voor woorden dat een rijk land als Nederland hiermee te maken heeft?

Niet rond kunnen komen hangt niet alleen af van het inkomen. Wie structureel meer uitgeeft dan er binnenkomt, is in mijn ogen geen ‘werkende arme’: dan heb je er zelf voor gezorgd dat de eindjes niet aan elkaar te knopen zijn. Voor de meeste mensen in deze groep geldt echter juist dat zij niet lukraak geld uitgeven.

In de afgelopen vijftig jaar is de productiviteit van mensen ruimschoots verdubbeld, onder meer door technologische vooruitgang en globalisering. Tegelijkertijd zijn de lonen veel minder hard gestegen dan die productiviteit. De winsten daarvan zijn ergens anders terechtgekomen: bij bedrijfswinsten en aan de top, bij ceo’s.

Welke effecten zie je daarvan terug in de maatschappij?

Het verklaart misschien waarom mensen in rijke, westerse, landen op populistische partijen stemmen. De gouden bergen die beloofd werden, door technologische vooruitgang en globalisering, hebben de meeste mensen nooit gezien. De onderkant van de samenleving, mensen met lage inkomens, wordt het hardst geraakt door aanhoudende inflatie.

Sinds de jaren zeventig is sprake van structurele inflatie: prijzen stijgen vrijwel elk jaar. Het is dan ook niet vreemd dat de groep werkende armen de afgelopen decennia alleen maar is gegroeid – niet alleen in Nederland, maar ook in de Europese Unie en de Verenigde Staten.

See omnystudio.com/listener for privacy information.