Historia, jakiej nie znacie

W maju 1921 roku w amerykańskim „The New York Times” pojawił się pierwszy artykuł o kanibalizmie. W 1921 roku wiadomo było, że rząd bolszewików nie da ludziom tego na czym budował swoją filozofię, czyli chleba. Do tego pracujący sierpem stali się ofiarami największego ataku totalitarnej dyktatury. W końcu w 1921 roku nawet Lenin zrozumiał, że wprowadzanie komunistycznej ekonomii skończy się tragedią. W marcu wprowadził w życie doktrynę Nowej Ekonomicznej Polityki, czyli słynnego NEP-u. Złagodzono przymusowe rekwizycje zbóż. Tylko, że ta zima miała być największym horrorem w dotychczasowej historii Rosji.

Wydarzenia z 24 lutego 2022 miały być zdaniem moskiewskich strategów rozdziałem ostatnim zamykającym plan opanowania Ukrainy. Wydaje się, że gdyby został zrealizowany, czyli Kijów został zdobyty, a prezydent Wołodymyr Zełenski albo porwany, zamordowany lub zmuszony do ucieczki, wojna mogłaby zostać rozstrzygnięta już wtedy. Rosjanie, którzy ustanowiliby marionetkowy rząd, prawdopodobnie z Janukowyczem, za chwilę ponownie zmanipulowaliby wybory powołując kogoś przychylnego na urząd prezydenta. Gdyby Zełenski zaczął działać jako prezydent na uchodźctwie i miał przy sobie swój rząd, Putin z pewnością znowu ogłupiłby świat. Nadałby nowej władzy w Kijowie pozory legalności a wszystkich jej przeciwników – także i tych nie składających broni - określił mianem terrorystów. Wydaje się, że w takim razie jakakolwiek szeroka światowa koalicja popierająca obronę Ukrainy, nie miała być racji bytu. Świat znowu miałby dylemat. Czy wspierać walkę partyzantów i ewentualny rząd na uchodźstwie czy nadal cieszyć się tanim gazem z Rosji, które przecież miał płynąć rurociągami Nord Stream przez Bałtyk do Niemiec.

Armia Czerwona zajęła w pierwszych dwóch latach II wojny światowej tyle samo państw co III Rzesza. Zakulisowymi zabiegami w dużej mierze inspirowała wielki światowy konflikt. Konflikt, którego ZSRR i Józef Stalin stali się jego największymi beneficjentami. W dzisiejszym odcinku porozmawiamy o tym dlaczego II wojna światowa była wojną Stalina. Gościem odcinka jest amerykański historyk Sean McMeekin, autor książki "Wojna Stalina".

Polska agentka brytyjskiego Special Operations Executive, która realizowała misje w okupowanej Francji, pierwowzór słynnej Vesper partnerki Jamesa Bonda bo przecież miała być przez pewien czas związana z autorem serii o Jamesie Bondzie, brytyjskim oficerem Ianem Flemingiem. Polka jak Bond pełniła służbę dla jej Królewskiej Mości, nie dla Polski. To tylko pierwsza z dużych kontrowersji związanych z tą postacią. Na prawdziwe fakty związane z tym czym naprawdę zajmowała się w czasie wojny nadal czekamy, gdyż dostęp do brytyjskich archiwów jest jeszcze utajniony. Część londyńskich dokumentów przeanalizowanych przez polskiego badacza Tomasza Muskusa mówi o wyjątkowej randze, którą miała Skarbek w służbach brytyjskich i co jest zupełną nowością planach wysłania jej do Polski. Nie wiadomo dlaczego jak ją później nazwano „ulubiona agentka Churchila” została po wojnie bez pracy, brytyjski wywiad nie chciał korzystać z jej usług, pomimo tego że w czasie wojny żołd za misję wypłacano jej w diamentach, już po wojnie miała problemy finansowe, musiała pracować jako pokojówka. Nie wiadomo czy jej śmierć była wynikiem kłótni kochanków czy robotą wywiadu, jeżeli tak to którego?

Margaret Thatcher, premier Wielkiej Brytanii miała w roku 1988 odwiedzić Polskę. W tej wizycie wszystko jednak poszło nie tak, jak chcieli komuniści. Byli wściekli, a najbardziej premier Mieczysław Rakowski i generał Wojciech Jaruzelski. Najpierw próbowano delikatnie wyperswadować premier Wielkiej Brytanii pomysł odwiedzenia także matecznika Solidarności, czyli Gdańska, odwiedzenia stoczni Lenina i innych gestów poparcia dla ruchów demokratycznych w Polsce. Gościem odcinka jest sir Charles Moore, znany brytyjski dziennikarz, członek Izby Lordów i oficjalny biograf Margaret Thatcher. Książka właśnie ukazała się w Polsce nakładem Wydawnictwa Nieoczywiste. Tu możesz ją kupić https://ksiegarnia.pwn.pl/thatcher

Niesamowita historia kompanii straceńców. Jednostki Commando zostały stworzone na wyraźne zlecenie premiera Winstona Churchila – tak przynajmniej brzmi wersja oficjalna, choć bardziej można by w tym widzieć rolę hrabiego Louisa Mountbattena. Miały onena celu działania dywersyjne, z ukierunkowaniem na rajdy na drugą stronę kanały La Manche. Komandosi oczywiście zawsze kojarzą nam się z jednostkami elitarnymi i faktycznie przyjmowani do tych oddziałów ochotnicy nie dość, że musieli posiadać wyjątkowe predyspozycje to jeszcze przechodzili zaawansowane szkolenie przygotowujące fizyczne, mentalnie, przysposobienie do obcowania z wszelkiego rodzaju, także niemiecką bronią, stosowania szyfrów, działaniach z materiałami wybuchowymi, czy oczywiście walki wręcz.  W odcinku gościmy prof. Leah Garrett, autorkę książki "Kompania X. Tajna jednostka żydowskich komandosów podczas II wojny światowej" 10. (Międzyalianckie) Commando składało się z przedstawicieli narodów okupowanych przez Niemców państw. Kolejno w skład Międzysojuszniczego Commando weszły oddziały: 1 – francuski, 2- holenderski 4 – belgijski, 5 – norweski, 6 – polski, 7 śródziemnomorski, składający się w większości ze Słoweńców i 8 – drugi odział francuski składający się z żołnierzy wcześniej internowanych w Libanie., który pominąłem był zupełnie inną grupą, nie związaną z żadnym okupowanym krajem. Jego żołnierzy wyróżniało to, że niemiecki…był ich ojczystym językiem.

Językami słowiańskimi dziś posługuje się ćwierć miliarda ludzi. To jedna trzecia mieszkańców Europy. To więcej Europejczyków mówiących w językach romańskich czy germańskich. Do tego języki słowiańskie, którymi mówi się w aż trzynastu państwach Europy są sobie nadal bliskie. Wiele słów jest podobnych, podobna jest także kultura, choć Słowianie dziś to wyznawcy aż czterech religii, nie tylko prawosławia i katolicyzmu, ale także ewangelicy oraz muzułmanie w Bośni i Hercegowinie. Słowianie w pewnym momencie w historii Europy byli plemionami aż czterech mórz bo żyli na terenach od Bałtyku do Morza Egejskiego i pomiędzy Adriatykiem a Morzem Czarnym. Czy stworzyli cywilizację, skoro nie posiadali pisma, nie budowali wielkich miast, a część ich pierwszych królestw powstała z udziałem obcych władców.  Gościem audycji jest Kamil Janicki, autor książki „Cywilizacja Słowian. Prawdziwa historia największego ludu Europy” .

Pierwsi Afrykanie zmuszeni do pracy w Nowym Świecie wyruszyli z Europy na początku XVI wieku, ale nie bezpośrednio z Afryki. Na początku handel przechodził przez północną Afrykę. Pierwszy statek przewożący zniewolonych ludzi bezpośrednio z Afryki do obu Ameryk wypłynął prawdopodobnie w 1526 roku. Szczyt handlu miał miejsce na początku XIX wieku. W latach 1821-1830 ponad 80 000 osób rocznie opuszczało Afrykę na statkach. Ponad milion kolejnych - jedna dziesiąta tych, których przewieziono w erze handlu niewolnikami - przybyło w ciągu następnych dwudziestu lat. Afrykanie przewiezieni do Brazylii pochodzili głównie z Angoli. Ci przewożeni do Ameryki Północnej, w tym na Karaiby, pochodzili głównie z Afryki Zachodniej. Na Karaibach, w Gujanie Holenderskiej i Brazylii wskaźnik zgonów niewolników był tak wysoki, a wskaźnik urodzeń tak niski, że nie można było utrzymać populacji bez importu z Afryki.   Ponad połowa zniewolonych afrykańskich w obu Amerykach była zatrudniona na plantacjach cukru. Jeden z najwcześniejszych dużych przemysłów produkcyjnych powstał w celu przekształcenia soku z trzciny cukrowej w cukier, melasę i ostatecznie rum, napój alkoholowy. Wcześniej w Europie cukier był bardzo mało dostępny. Taki którego używamy dziś  został wyprodukowany eksperymentalnie z buraków w Niemczech dopiero w 1747.   Gdy cena cukru była wysoka, koszt zakupu niewolnika i jego utrzymania zwracał się w ciągu dwóch lat. Ale cały ekonomiczny obieg niewolników nie polegał tylko na transporcie w dwie strony. To był trójkąt, z angielska Triangular trade. Niewolnicy z zachodniej Afryki byli transportowani przez Atlantyk, później statki płynęły z cukrem do Europy, a towary wytwarzane w manufakturach zachodniej Europy służyły do wymiany w zachodniej Afryce na niewolników. 

Gościem odcinka jest prof. Brendan Simms, autor najnowszej biografii Adolfa Hitlera [wydanej przez Rebis]. Zapraszam do dołączania do mojego PATRONITE. Co znajdziesz w odcinku: (03:12) Pięć najważniejszych założeń filozofii politycznej Hitlera (08:14) Jak powstawała "Druga Książka"(14:00) W jakim celu autor napisał biografię Hitlera i jakie mity chciał obalić (16:34) Prawda o antysemityzmie Hitlera (19:07) Najważniejsze tezy "Drugiej Książki" (25:25) Jaki był prawdziwy potencjał III Rzeszy wobec innych państw tuż przed wojną? (28:34) Czy sojusz z Polską był możliwy? (32:00) Dlaczego Niemcy do końca chcieli zniszczyć świat? (35:17) Co było największym błędem Hitlera UWAGA: Dla spostrzegawczych, bo na zdjęciu to nie jest oczywiście Adolf Hitler, ale aktor Bobby Watson odtwarzający go często w brytyjskich filmach w latach 40. Zobaczymy co na to algorytm.

Czy Bonaparte był geniuszem polityki i strategii wojskowej? Tak, zdecydowanie. Choć jego podboje zakończyły się klęską i hańbiącym uwięzieniem na oddalonej o blisko dwa tysiące kilometrów od Afryki wyspie świętej Heleny. Tak Anglicy zemścili się na człowieku, który swoi pomysłem na państwo i Europę burzył dotychczasowy porządek. A burzył z rozmachem. W ciągu swego krótkiego, ale intensywnego życia dowódcy dowodził w sześćdziesięciu bitwach i oblężeniach, z czego przegrał tylko siedem – pod Akką, Aspern-Essling, Lipskiem, La Rothière, Lâon, Arcis-sur-Aube i Waterloo. Wszędzie, gdzie się pojawiał wzbudzał nadzieję. Bo oczywiście Francja Napoleona nie była jakimś imperium dobra, ale dawała szansę wszystkim, którzy przez wieki byli zdominowani przez arystokratyczne elity. Dziś w odcinku najpierw w części pierwszej chciałbym przedstawić Wam tło historyczne związków Napoleona z Polską i to bardzo ogólnie, a następnie zaprosić na rozmowę z Sir Andrew Robertsem, uznanym brytyjskim historykiem autorem książek i filmów dokumentalnych, którego „Napoloeon” już w wydaniu II ukazuje się w Polsce. Rozmowa z gościem od (10:52)