Polityka o książkach: Michał Rusinek o literaturyzowaniu rzeczywistości i ulubionych książkach

W ostatnim w 2025 r. wideokaście „Polityka o książkach” wyjątkowy gość: Michał Rusinek, literaturoznawca i tłumacz. W rozmowie wspomina o tym, jakim jest czytelnikiem i dlaczego zachwycają go pojedyncze zdania – czy wybiera cytaty z książek? Jakie książki czytać lubi Michał Rusinek i czy istnieją według niego książki zmieniające życie? W rozmowie przyznaje, że kryminały po polsku (słuchane w samochodzie) to jeden ze sposobów na spędzanie czasu. Jednocześnie są pisarze, o których nie należy gadać, ale ich czytać. Którzy? Zastanawiamy się także, dlaczego często książki naszego życia to te, które po raz pierwszy przeczytaliśmy w dzieciństwie. I dlaczego to Tolkien był jedną z pierwszych lektur Michała Rusinka. W rozmowie nie zabrakło także poetki i pobliski, tym razem w innej roli – Wisława Szymborska jako czytelniczka. Z Michałem Rusinkiem rozmawia Justyna Sobolewska, tygodnik „Polityka”.

Książki, o których mówimy:
A.A. Milne, Kubuś Puchatek, przeł. Irena Tuwim
Lewis Caroll, Alicja w kranie czarów, przeł. Antoni Marianowicz
Tove Janson, Muminki, przeł. Teresa Chłapowska
Edward Lear, Dong, co ma święcący nos, przeł. Andrzej Nowicki
Jerzy Broszkiewicz, Kluska, Kefir i Tutejszy
Michał Rusinek, Nic zwyczajnego, Znak
Anne Fadiman, Ex Libris, przeł. Paweł Piasecki, Świat Literacki
Maciej Zaremba Bielawski, Dom z dwiema wieżami, przeł. Mariusz Kalinowski, Karakter
J.L. Borges, Fikcje, przeł. Andrzej Sobol-Jurczykowski, PIW
Roland Barthes, Przyjemność tekstu, przeł. Ariadna Lewańska, KR