W 1939 roku wybucha wojna. Hitler uznaje, że to idealny moment, aby zrobić coś, co w czasie pokoju mogłoby wywołać opór społeczny. I tak rodzi się program T4. Jego początkiem staje się dramat jednego dziecka.
Bezpośrednim impulsem do uruchomienia programu T4 stała się głośna sprawa chłopca o imieniu Gerhard Kretschmar. Był on niewidomy, z poważnymi wadami rozwojowymi. Jego rodzice zwrócili się do Hitlera o zgodę na „eutanazję”. Sprawa trafiła do osobistego lekarza Führera — doktora Karla Brandta. To on nadzorował zabicie dziecka w lipcu 1939 roku. Wkrótce później Hitler przekazał Brandtowi ustną dyspozycję: w podobnych przypadkach należy działać tak samo.
