Sny i świat podziemny

James Hillman w tej książce traktuje marzenia senne jako autonomiczną rzeczywistość porównywalną ze światem podziemnym mitologii, krytykując redukcyjne interpretacje freudowskie i jungowskie.

Pokazuje, że sny nie powinny być od razu sprowadzane do treści przyswajalnych przez świadomość, lecz należy je badać jako żywe obrazy i postacie.

Hillman rozwija swoją psychologię archetypową, odrzucając monoteistyczne i jednowymiarowe ujęcia psychiki na rzecz perspektywy politeistycznej.

Książka zawiera analizę funkcji snów, ich symboliki i relacji do śmierci oraz kultury.

To jedno z kluczowych dzieł autora, wpływowe w myśleniu o wyobraźni, mitologii i głębokich warstwach psychiki.